زمان مطالعه: 2 دقیقه

گرچه افراد معدودی به تمام صداها کاملاً فاقد حساسیت هستند. اما افراد بسیاری به قدر کافی دچار اختلال هستند که درک گفتار را کاهش دهد یا مانع از آن شود. انواع ناشنوایی ، ناشنوایی انتقالی و ناشنوایی عصب است.

بیماری‌ها و عفونت‌های رشد استخوان توموری می توانند مانع از آن شوند که گوش میانی امواج صوتی را به طور مناسبی به حلزون گوش انتقال دهد. نتیجه آن ناشنوایی انتقالی یا ناشنوایی گوش میانی است که گاهی موقتی هست . اگه اینو ناشنوایی ادامه یابد می‌تواند با جراحی یا با سمعک هایی که محرک را تقویت می کنند اصلاح شود. چون افراد مبتلا به ناشنوایی انتقالی ون گوش و عصب شنوایی سالم دارند صدای خودشان را که از طریق استخوانهای جمجمه مستقیماً به حلزون گوش انتقال می‌یابد و گوش میانی را دور می‌زند به راحتی می شنود. چون آنها صدای خودشان را به وضوح می شنوند ممکن است دیگران را به من من کردند یا خیلی آرام صحبت کردن متهم کنند.

انواع ناشنوایی

ناشنوایی عصب یا ناشنوای گوش درونی از صدمه دیدن حلزون گوش سلول های مویی یا عصب شنوایی ناشی می شود. این نوع ناشنوایی می تواند با هر درجه روی دهد. و ممکن است یک قسمت از حلزون گوش محدود شود که شنیدن برخی فرکانس ها و فرکانس های دیگر را مختل می سازد. ناشنوایی عصبی می تواند ارثی باشد می تواند از بیماری ناشی شود یا میتواند از قرار گرفتن در معرض صداهای بلند حاصل شود.

برای مثال بسیاری از سربازان ، کارگران ساختمانی و تماشاچیان موسیقی راک بلند خود را در معرض سطوحی از صداها قرار می دهند که به سیناپس ها و نورون های سیستم شنوایی صدمه می زنند.
ناشنوایی عصبی اغلب موجب زنگ زدن گوش میشود.

این مطلب رو هم بخون :
مزایا و معایب سمعک نامرئی

راه های پیشگیری از انواع ناشنوایی

1.  از قرار گرفتن‌ طولاني‌مدت‌ در معرض‌ صداي‌ بلند خودداري‌ كنيد.
2.در صورت‌ وجود بيماري‌هاي‌ زمينه‌ساز ناشنوايي‌، خصوصاً عفونت‌هاي‌ گوش‌ و مشكلات‌ آلرژيك‌ و تنفسي‌، به‌ پزشك‌ مراجعه‌ كنيد.
3.از مصرف‌ طولاني‌مدت‌ يا مصرف‌ مقادير بالاتر از دوزهاي‌ طبيعي‌ داروهايي‌ كه‌ باعث‌ ناشنوايي‌ مي‌شوند خودداري‌ كنيد.

0

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.