جستجو
جستجو

کم شنوایی حسی‌ عصبی

آنچه در این مطلب میخوانید

راههای تشخیص و درمان کم شنوایی حسی‌ عصبی

وقتی صحبت از کم شنوایی به میان می آید، سه نوع اصلی وجود دارد: کم شنوایی حسی‌ عصبی، رسانایی و مختلط. کم شنوایی حسی‌ عصبی نوع بسیار شایع کم شنوایی است که تقریباً از هر ۱۰ نفر ۹ نفر را مبتلا به کم شنوایی می کند.

کم شنوایی حسی عصبی

کم شنوایی حسی‌ عصبی با توجه به میزان آسیب، می‌تواند از کم شنوایی خفیف تا ناشنوایی کامل باشد.

کم شنوایی خفیف : افت شنوایی بین ۲۶ تا ۴۰ دسی­‌بل.
کم شنوایی متوسط : افت شنوایی بین ۴۱ تا ۵۵ دسی­‌بل.
کم شنوایی شدید : افت شنوایی بیش از ۷۱ دسی‌­بل.

جهت آشنایی با بیماری دیابت اینجا کلیک کنید.

علت کم شنوایی حسی‌ عصبی (SNHL) چیست؟

علل این نوع کم شنوایی به طور کلی به دو دسته تقسیم می شوند: اکتسابی یا مادرزادی.

کم شنوایی حسی عصبی

کم شنوایی حسی‌ عصبی اکتسابی

کم شنوایی حسی‌ عصبی اکتسابی به این معنی است که کم شنوایی پس از تولد فرد و معمولاً در اواخر زندگی ایجاد می شود. علل آن می تواند شامل موارد زیر باشد:

پیری: یکی از شایع ترین شرایط افزایش سن، پیری پوست یا کم شنوایی مرتبط با افزایش سن است که از هر سه آمریکایی بین ۶۵ تا ۷۴ سال یک نفر را تحت تاثیر قرار می دهد. از آنجا که این نوع از دست دادن در طول زمان رخ می دهد. معمولا در هر دو گوش، گاهی اوقات تشخیص آن دشوار است.

بیماری و عفونت: عفونت های ویروسی ( از جمله سرخک، مننژیت و اوریون ) می توانند باعث کاهش شنوایی حسی عصبی شوند.

سر و صدا: کاهش شنوایی ناشی از نویز (NIHL) می تواند در اثر قرار گرفتن در معرض صدای بلند یکباره مانند انفجار یا شلیک گلوله یا صداهای بلندتر از ۸۵ دسی بل در مدت زمان طولانی ایجاد شود.

ضربه به سر یا آکوستیک: آسیب به گوش داخلی شما نیز می تواند در اثر ضربه به سر یا قرار گرفتن در معرض صدای بسیار بلند مانند انفجار ایجاد شود. بسیاری از جانبازان به دلیل زمانی که در اطراف سلاح گرم، توپخانه و موتورهای جت می گذرانند، از کم شنوایی حسی‌ عصبی رنج می برند.

تومورها: نمونه هایی از تومورهای رایج که می توانند بر شنوایی تأثیر بگذارند عبارتند از نوروم آکوستیک و کلستئاتوم، رشد غیرطبیعی پوست در گوش میانی.

داروها: بیش از ۲۰۰ دارو و مواد شیمیایی سمی هستند یا به سلامت شنوایی شما آسیب می زنند. برخی از آن هایی که باعث آسیب دائمی می شوند عبارتند از انواع خاصی از آنتی بیوتیک ها، داروهای ضد التهابی و داروهای شیمی درمانی سرطان.

کم شنوایی حسی عصبی

کم شنوایی حسی‌ عصبی مادرزادی

کم شنوایی حسی‌ عصبی مادرزادی که در دوران بارداری اتفاق می افتد. به مراتب نادرتر است. برخی از علل عبارتند از نارس بودن، دیابت مادر، کمبود اکسیژن در هنگام تولد، ژنتیک و بیماری های عفونی که از مادر به کودک در رحم منتقل می شوند، مانند سرخجه.

به لطف غربالگری نوزادان، برخی از کودکان متولد شده با کم شنوایی بلافاصله تشخیص داده می شوند و در اسرع وقت با سمعک یا کاشت حلزون برای کمک به رشد زبان درمان می شوند.

کم شنوایی حسی‌ عصبی ناگهانی

بیشتر اوقات، کم شنوایی حسی‌ عصبی اکتسابی به تدریج رخ می دهد. با این حال، در موارد نادر، افراد ممکن است دچار کم شنوایی حسی‌ عصبی ناگهانی شوند که منجر به ناشنوایی ناگهانی در یک گوش می شود. اگر این اتفاق برای شما افتاد، مهم است که فورا به دنبال مراقبت های پزشکی باشید.

چگونه بر شنیدن شما تأثیر می گذارد؟
کم شنوایی حسی‌ عصبی هم بر بلندی و هم بر وضوح صداهایی که می شنوید تأثیر می گذارد. همچنین ممکن است طیف کمتری از صداها را که احساس راحتی می کنید، تجربه کنید. به این معنی که صداهای نرم و معمولی خیلی ملایم هستند. اما صداهای بلند خیلی سریع خیلی بلند می شوند و ممکن است واقعا شما را آزار دهند.

بسیاری از افراد مبتلا به کم شنوایی حسی‌ عصبی گزارش می دهند که می توانند بشنوند اما برای درک گفتار دچار مشکل هستند. این امر به ویژه در حضور نویز پس زمینه صادق است. و مقابله با آن می تواند خسته کننده و خسته کننده باشد.

برای آشنایی با علائم بیماری سرطان سینه اینجا کلیک کنید.

کم شنوایی حسی عصبی

تشخیص کم شنوایی حسی‌ عصبی

پزشکان از چندین نوع آزمایش برای تشخیص صحیح کم شنوایی حسی‌ عصبی استفاده می­‌کنند.

معاینه
معاینه اتوسکوپی می­‌تواند به تمایز کم شنوایی حسی‌ عصبی از کم شنوایی انتقالی کمک کند. پزشک وجود التهاب، تجمع مایع یا جرم گوش، آسیب به پرده گوش و جسم خارجی را بررسی خواهد کرد.

دیاپازون
پزشک ممکن است از تست دیاپازونی به عنوان تست غربالگری اولیه استفاده کند. تست­‌های مخصوص آن عبارتند از:

آزمون وبر. پزشک به دیاپازون ۵۱۲ هرتز به‌آرامی ضربه زده و آن را وسط پیشانی شما قرار می‌­دهد. اگر صدا در گوش آسیب دیده بلندتر باشد، کم شنوایی احتمالاً از نوع انتقالی است. اگر صدا در گوش سالم شما بلندتر باشد، کم شنوایی احتمالاً از نوع حسی‌ عصبی است.

آزمون رینه. پزشک دیاپازون را مرتعش کرده و آن را روی استخوان ماستوئید پشت گوش شما قرار می‌­دهد و آن را را نگه‌ می‌­دارد تا زمانی که صدای آن را نشنوید. سپس دیاپازون را جلوی مجرای گوش شما نگه‌ می‌­دارد تا جایی که صدای آن را نشنوید. اگر کم شنوایی حسی‌ عصبی داشته باشید، صدای دیاپازون جلوی مجرای گوش خود را بهتر از صدای آن از روی استخوان می­‌شنوید.

کم شنوایی حسی‌ عصبی

ادیوگرام
اگر پزشک علائم کم شنوایی در شما مشاهده نماید، احتمالاً شما را برای تست شنوایی ­سنجی ارجاع می دهد که توسط شنوایی‌ ­شناس انجام می‌­شود.

در طول آزمایش، در اتاقک ضد صوت نشسته و گوشی روی گوش­های‌تان قرار داده می­‌شود. صداها و کلماتی با شدت­‌ها و فرکانس­‌های مختلف به هر یک از گوش‌­ها ارائه می‌­شود. این تست به یافتن کمترین میزان صدایی که می­‌توانید بشنوید و فرکانس‌­های خاص کم شنوایی کمک می­‌کند.

درمان کم شنوایی حسی عصبی

اغلب، درمان توصیه شده، انواع مختلف سمعک هایی است که برای کم شنوایی منحصر به فرد شما برنامه ریزی شده اند. تنها تقویت همه صداها به شما کمک نمی کند که بهتر بشنوید زیرا برخی صداها همچنان تحریف می شوند. آزمایش و نصب مناسب بسیار مهم است.

در برخی موارد به خصوص اگر کم شنوایی شدید یا عمیق باشد  کاشت حلزون ممکن است گزینه بهتری باشد.

اگر مشکوک به کم شنوایی حسی‌ عصبی هستید، اولین قدم برای شنوایی بهتر، معاینه کامل شنوایی توسط یک متخصص شنوایی خبره است. آنها می توانند با شما همکاری کنند تا علت و وسعت کم شنوایی شما را تعیین کنند و همچنین یک برنامه فردی برای درمان آن ایجاد کنند.

0 0 رای
امتیاز مقاله
0 دیدگاه ها
بازخورد درون خطی
مشاهده همه دیدگاهات

تبلیغات :